Skip to content

Zarys historii Cmentarza Parafialnego w Lipnie

         Cmentarz z jęz. łacińskiego – coemeterium oznacza miejsce snu a także miejsce przeznaczone na pochówek zmarłych. Najstarszym cmentarzem na terenie Lipna był cmentarz rozpościerający się wokół kościoła p.w. WNMP. Na tym cmentarzu do 1830 r. grzebano ciała bardziej zamożnych parafian. Od 1860 r. był on już jednak opuszczony i zaniedbany.

         Kolejnym z cmentarzy katolickich był cmentarz przy kościele św. Barbary – dzisiejszy cmentarz parafialny. Kościół ten wzmiankowano po raz pierwszy w 1516 r.  Na przykościelnym cmentarzu św. Barbary do 1830 r. grzebano osoby mniej zamożne, gdyż dla bogatszych znajdowano miejsca do pochówku przy kościele farnym, natomiast zamożnych obywateli chowano w Skępem. Samobójców grzebano za miastem przy rozstaju dróg. Z czasem dla samobójców wyznaczono trójkątny obszar cmentarza wysunięty do obecnego dziś Zespołu Szkół Technicznych przy ul. Okrzei. W 1819 r. rozebrano drewniany kościółek św. Barbary. Dla oznaczenia miejsca, gdzie stała świątynia postawiono ceglaną figurę, która zachowała się do czasów współczesnych.

         W końcu XVIII wieku rozwinęła się praktyka grzebania zmarłych w miejscach niezwiązanych z budynkiem kościelnym. W tym czasie likwidowano liczne cmentarze przykościelne a powstawały nowe w pewnej odległości od kościoła. Lipnowska nekropolia na skutek wymagań władz miasta została przeniesiona w okolice dawnego kościoła i cmentarza św. Barbary, który po znacznym powiększeniu i zazielenieniu stał się miejscem pochówku dla wszystkich mieszkańców miasta i parafii.

          Na cmentarzu św. Barbary chowani byli również Prawosławni, którzy dawniej zamieszkiwali Lipno a nie posiadali swojego cmentarza. Do dnia dzisiejszego zachowało się kilka nagrobków wypisanych cyrylicą z charakterystycznym krzyżem. Zachowało się też kilka prawosławnych nagrobków słupowych.

         W 1837 roku na osi alei głównej pobudowano dzięki hojności rodziny Rakowskich kaplicę św. Barbary. Kaplica jest również rodzinnym grobowcem Rakowskich. W latach 1868-1869 pod dyrektywą ks. Andrzeja Płoskiego cmentarz otoczono parkanem z kamieni polnych.

         Tuż za cmentarzem rzymsko-katolickim w kierunku południowo -wschodnim znajduje się cmentarz parafii ewangelickiej. Założony on został w 1804 roku.